Historia

Kiedy powstawała ARIADNA, był rok 1897. Henryk Sienkiewicz pisał właśnie w Nicei "Krzyżaków", Antoni Czechow "Wujaszka Wanię", Edmund Rostand "Cyrana de Bergerac", zaś Władysław Reymont dopiero za dwa lata miał stworzyć "Ziemię Obiecaną". Być może właśnie rosnące na Widzewie mury fabryki Kunitzera (obecnie ARIADNA), które widział podróżując z Lipiec do Łodzi, stały się inspiracją do napisania tej powieści.

Budowa pierwszej na ziemiach polskich fabryki nici rozpoczęła się w roku 1892, ale dopiero po pięciu latach "na 22 dziesięcinach i 777 sążniach" stanął kompleks budowli przyszłej ARIADNY. 17 lipca 1897 r. notariusz Płachecki spisał akt rejentalny, na mocy którego utworzono Towarzystwo Akcyjne Łódzkiej Fabryki Nici.

Dopiero później powstała ulica - oczywiście - Niciarniana i stacja kolejowa o tej samej nazwie. Zgodnie z łódzką modą fabryka przypominała zamczysko z czerwonej cegły. Wrażenie potęgował wysoki mur.

Towarzystwo Akcyjne Łódzkiej Fabryki Nici znakomicie prosperowało do roku 1939. Fabryka miała oddziały sprzedaży w Warszawie i we Lwowie. Kierowali nią Anglicy. Przed wybuchem II wojny światowej zakład zatrudniał 1260 osób i produkował rocznie 550 ton nici. W 1939r. fabrykę przejął przemysł III Rzeszy. Przyszła ARIADNA nazywała się wtedy Litzmannstadter Fabrik für Nähgarne A.G. Ulicę Niciarnianą przemianowano na Idastrasse.

W 1945 roku zakład produkował nici z włókien sztucznych "Zellgarn" dla potrzeb przemysłu lotniczego.

Po II wojnie światowej Zakład zaczął pracę na przełomie stycznia i lutego 1945 roku jako Łódzka Fabryka Nici. We wrześniu 1945r. pracowały już 803 osoby, a roczna produkcja wynosiła 151 ton nici.

W 1946r. nazwa Łódzka Fabryka Nici została przekształcona w Państwowe Zakłady Przemysłu Bawełnianego Nr 16. Po trzech latach na miejscu "PZPB Nr 16" powstały Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Hanki Sawickiej. Kolejna zmiana nazwy nastąpiła w 1964r., kiedy to patronce fabryki dodano do towarzystwa postać z mitologii greckiej. Była nią Ariadna, która pomogła Tezeuszowi wyjść z labiryntu Minotaura.

W 1975r. Zjednoczenie Przemysłu Bawełnianego przekazało fabrykę pod nadzór Zjednoczenia Przemysłu Lniarskiego. Pojawiła się "Widzewska Fabryka Nici im. Hanki Sawickiej "Ariadna". W 1990 roku zakład otrzymał nazwę Widzewska Fabryka Nici. W maju 2000 roku, Spółka przyjęła obowiązujące obecnie miano: ARIADNA SA Fabryka Nici.

Mitologia

Według mitologii greckiej, Ariadna była córką króla Krety Minosa i Pazyfae, (siostra Fedry). Mieszkała w pałacu w starożytnym mieście Knossos. Legenda o pięknej Ariadnie rozpoczyna się w chwili przybycia na Kretę Tezeusza, herosa ateńskiego, syna króla Egeusza i królowej Ajtry, córki Pitteusa, władcy Trojdzeny (w innej wersji Ajtry i boga Posejdona). Tezeusz wyruszył na Kretę w grupie młodzieży ateńskiej (siedmiu młodzieńców i siedem dziewic), przeznaczonej na haracz dla Minotaura, w odwecie za śmierć w Atenach młodszego syna króla Minosa - Androgeosa. Wyruszył na tę wyprawę dobrowolnie, aby zabić Minotaura i uwolnić lud ateński od strasznej daniny.

Minotaur (syn Minosa i Pazyfae), był potworem o ciele mężczyzny i głowie byka, żywiącym się ludzkim mięsem. Mieszkał na Krecie w specjalnej budowli zwanej Labiryntem, wybudowanej przez Dedala na polecenie króla Minosa. Król Krety chciał w ten sposób ukryć potwora przed oczyma poddanych i zapewnić mu pożywienie, gdyż każdy kto wszedł do Labiryntu nie znajdował drogi wyjścia.

Kiedy Tezeusz przybył na Kretę, został zaprowadzony do króla Minosa. Pięknej Ariadnie na widok młodego i dumnego Ateńczka żal ścisnął serce na myśl o jego niechybnej śmierci w zawiłych korytarzach Labiryntu. Postanowiła pomóc Tezeuszowi. Kiedy nazajutrz grupa Ateńczyków została przyprowadzona do Labiryntu, Ariadna dała potajemnie Tezeuszowi nić i powiedziała co ma czynić, aby nie zabłądzić w krętych korytarzach. Tezeusz posłuchał rady Ariadny i przywiązał nić u wejścia do Labiryntu. Trzymając w ręku kłębek nici wszedł z Ateńczykami do Labiryntu. Odważny Tezeusz zabił straszliwego potwora i zwijając nić znalazł bez trudu drogę powrotną. Tezeusz uciekając do Aten, przed gniewem króla Minosa, zabrał Ariadnę ze sobą. Po drodze jednak, porzucił ją na wyspie Naksos, skąd została zabrana na Lemnos i poślubiona przez Dionizosa.
Ślubny dar Dionizosa - diadem Ariadny, Zeus przeniósł między gwiazdy.

Knossos, w starożytności miasto na Krecie (w pobliżu Iraklionu), Od ok. 30000 p.n.e. siedziba władców Krety. Zniszczone ok. 1700, 1600 p.n.e. Ok. 1450 p.n.e. zdobyte przez Achajów po katastrofie wulkanicznej na Therze. Na początku XIV w. p.n.e. pałac ostatecznie zniszczono. Wyspa w 1100 p.n.e. została zdobyta przez Dorów, którzy odbudowali Knossos.
Z Knossos pochodzi wiele mitów greckich między innymi mit o Ariadnie, Minotaurze i Dedalu.

Być może Ariadna mieszkała kiedyś w pałacu z epoki późnominojskiej, którego ruiny zostały odkryte w 1878 przez Minosa Kalokerinosa, kupca z Iraklionu. Pałac był niegdyś ogromną, wielokondygnacyjną budowlą, przypominającą labirynt, o nieregularnym planie. Ruiny odkopał brytyjski archeolog Sir Artur Evans, który od 1899 roku kierował pracą przy rekonstrukcji pałacu. Odkrył pomieszczenia reprezentacyjne, kultowe, pomocnicze i magazynowe. W pałacu były urządzenia wodno-kanalizacyjne (łazienki i toalety). Ściany pokrywały malowidła. Odkryto liczne tabliczki pokryte pismem (pismo linearne A i liczniejsze - pismo linearne B, najstarsze zabytki dawnego języka greckiego, zapisane pismem hieroglificznym).
Znaleziono także wiele cennych zabytków (rzeźby, fajansowe figurki kapłanek, wytworna ceramika, gliptyka). Wśród znalezisk była także podobno nić Ariadny...